Levenskunstenaar Lex Kusters

“Je bent nooit uitgeleerd. Onder iedere laag die je ontdekt, ligt weer een nieuwe. Het leven is nooit af”.

Lex kusters, levenskunstenaar

Kunst maakt blij

Lex (76) begon zijn werkzame bestaan als ondernemer, maar maakte een carrièreswitch en ondersteunde ruim 30 jaar cliënten met schulden en/of psychische problemen. “Drie jaar geleden overleed mijn laatste cliënt en juist toen ik alle tijd voor mezelf kreeg, werd ik ernstig ziek. Voor mij zijn creativiteit (niet alleen in handvaardigheid maar ook in denken) en bewegen de voorwaarden voor (over)leven. Met de hulp van deze principes ben ik weer helemaal hersteld en bruis ik van de ideeën. Daarom noem ik mezelf een levenskunstenaar.”

Kunst is voor hem meer dan kijken naar creativiteit en schoonheid. “De verhalen achter de creaties brengen afleiding, kennis en inspiratie. Tegenwoordig voelen veel mensen – vooral jongeren- zich somber en eenzaam. Kunst maakt blij, of je het nu zelf maakt of ernaar kijkt: je beleeft het. Ik had geen fijne jeugd en verzamelde toen al alles wat ik mooi vond. Dat leidde mij af van mijn ellende: het ‘verdunde’ mijn narigheid. Het hielp mij om in balans te komen en te blijven.”

Kunst delen

In de loop van de tijd verzamelde Lex zo’n 150 kunstwerken. Ze passen niet allemaal aan zijn muren, maar hij wil ze ook niet kwijt. Hij wil ze delen zodat anderen ervan kunnen genieten. Elk kunstwerk heeft zijn eigen verhaal, waar je vaak iets voor jezelf uit kunt halen. Een van zijn lievelingsschilderijen is “De man met de rode muts”. Deze frygische muts heeft een lange geschiedenis. Sinds vrijgelaten slaven hem in de Romeinse tijd droegenis het een symbool van vrijheid. Ook Marianne droeg zo’n muts tijdens de Franse Revolutie, waarna hij het ultieme symbool werd van vrijheid, gelijkheid en broederschap.  Rood staat daarom voor revolutie, verandering en vrijheid.

Hij is nog zoekende hoe hij de schilderijen en verhalen kan delen. Hij schrijft er teksten bij en legt die voor aan jongeren om samen de beste vorm van overdracht te vinden. “Hoe zorg ik dat de verhalen blijven hangen. Mijn motto is: ‘ik leef, ik beleef, ik maak en geef door.’  Ik heb ook veel onderzoek en ervaring gebundeld in een boek over leefkracht en leefvaardigheid. Inderdaad: ik gebruik graag nieuwe woorden als de bestaande gevoelsmatig niet kloppen. Ik ben nog zoekendeme hoe ik met dit boek mensen het beste kan inspireren.

Leefvaardigheid

Leefkracht zit in ieder mens. Kennis is daarbij onmisbaar. Iedereen heeft vaardigheden en interesses. Tegelijkertijd stelt deze tijd, met een overkill aan informatie door de toenemende digitalisering van ons hele leven, ons voor uitdagingen. Hoe onderscheid je wat waar is? Veel leerlingen verlaten school zonder dat ze voldoende begrijpend kunnen lezen. Het is belangrijk om zelf kritisch op zoek te gaan naar informatie, zodat algoritmes je denken niet compleet bepalen. Ik noem dat ‘leefvaardigheid’”.

Steeds een stapje verder

Zijn hele leven staat in het teken van de zoektocht naar “mijn echte ik”, ook in zijn werk als genealoog. Daarbij keek hij niet alleen naar zijn stamboom, maar ook naar hoe zijn voorouders leefden, welke gewoontes zij hadden en met welke ontwikkelingen zij te maken kregen. “Zolang je maar oog houdt voor de mooie, kleine dingen van het leven, verdun je eventuele pijn. Wees creatief en nieuwsgierig. Doe waar je goed in bent en deel dat met anderen. Stop je energie in het mooie beleven in plaats van het lelijke te bestrijden. Dan ontstaat evenwicht en verbinding, iets waar wij mensen als groepswezen erg goed op gaan”.

En zegt hij uit ervaring: “Je bent nooit uitgeleerd. Onder iedere laag die je ontdekt, ligt weer een nieuwe. Het leven is nooit af”.