Buurtapp: van klaagmuur tot verbinder
Een WhatsApp-groep in flatgebouw De Bosplaat op het Eilandplein, begon ooit als een plek om zorgen te uiten. Inmiddels is de app uitgegroeid tot een bron van burenhulp en gezelligheid.
Fotograaf en tekstschrijver Annette Kolkman (fotosentekst.nl) sprak met bewoners Yvonne, José en Lucy. Hun verhaal laat zien hoe een simpele buurtapp kan uitgroeien tot een echte verbinder in de wijk – van hulp bij hondje Pino tot gezamenlijke spelletjesmiddagen.
Buurtapp: van klaagmuur tot verbinder
In de aanloop naar de veranderingen van het Eilandplein werd in flatgebouw De Bosplaat een whatsappgroep van bewoners aangemaakt om wensen en ervaringen te delen. Zoals dat vaak gaat werden daar vooral zorgen geuit. Maar tegenwoordig wordt dezelfde groep ingezet voor burenhulp met als bijkomstigheid: meer gezelligheid in de buurt.
Yvonne Koel is heel eerlijk: “Ik was een van die personen die in de app kritische noten kraakte. Nadat de vernieuwingen gerealiseerd waren werd ik helaas ernstig ziek. Toen ik weer uit het ziekenhuis kwam kon ik nog nauwelijks lopen. Mijn grootste probleem was het uitlaten van mijn hondje Pino. Gelukkig woon ik op de begane grond. Via de groepsapp liet ik weten waarom Pino daar af en toe zijn behoefte deed”.
José Jansen las dit bericht en dacht: “Misschien kunnen we een pooltje opzetten van mensen die Pino uitlaten, bijvoorbeeld door hem mee te nemen als zij toch met hun eigen hond gaan wandelen”. En zo gebeurde. Lucy Terpstra is een van hen. “Door het regelmatige contact bij het ophalen en terugbrengen leer je elkaar ook beter kennen. Op een dag zag ik bij Yvonne Rummikub op tafel liggen. Van het een komt het ander en binnenkort houden we met 4 personen een spelletjesmiddag”.
Leeftijdsgenoten onder elkaar is ideaal
De dames zijn het over één ding roerend eens. Ze zijn erg blij dat in hun flat alleen maar 55+ bewoners wonen. Yvonne: “Jonge mensen zitten nog in de levensfase waarin werken, kinderen, huishouden, hobby’s en misschien wel mantelzorg van eigen familieleden veel tijd opslokt. Dat laat weinig ruimte voor contacten met of hulp aan oudere buren. Ouderen hebben meer tijd om naar leeftijdgenoten om te kijken. En de huidige generatie ouderen is dit ook gewend. Daarnaast hebben we veelal dezelfde interesses, inclusief een gelijksoortige geluidsproductie. Doordat ik mijn hulpvraag kenbaar heb gemaakt, is er verbinding tussen mensen ontstaan en heb ik meer leuke contacten in de buurt. Veel mensen durven niet te vragen. Ik zou mensen daarom op het hart willen drukken: durf je wens te uiten en aan de anderen als je iets opvalt vraag of je iemand kan helpen. Maar het kan nog simpeler: maak gewoon gezellig en vrijblijvend af en toe een praatje, daar wordt iedereen toch blij van!”
